feyzanur

bitti mi çile?

Tue, 08 Sep 2009 14:26:00 +0300

Alınteridir bu arkadaş!

“Bir kıvılcım düşer önce, büyür yavaş yavaş
Bir bakarsın volkan olmuş, yanmışsın arkadaş…”
Sezin Dilipak benim arkadaşımdır. Siz onu ve diğer Tıp’çı arkadaşlarını, 1997’de başlattıkları “Beyaz Yürüyüş”ten tanıyorsunuz. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi öğrencileriydi onlar… 28 Şubat’ın en fırtınalı günlerinde filizkıran fırtınasına tutulmuş kızlardan sadece birisiydi Sezin.. Gözaltılar, mahkemeler, barikatlar, tanklarla panzerlerle çevrilmiş okullar, liselere gönderilen keskin nişancılar, okulların penceresinden atlayarak kordonu yarmaya çalışan kız öğrenciler, derslere girmek için okula geldi diye bileklerinden kelepçelenen orta okullular… Joplar havada uçuşurken kimin sırtında patlayacağını bilemeden bir karakoldan diğerine koştuğumuz halde yetişemediğimiz o günler, avukat olduğumuz halde çocuklarla beraber gözaltına alınışlarımız… Tentürdiyot kokusu, acil servis, açılmış kaşlar, dağılmış çeneler, kırık kollar… Niye? Hiç… Okula ve derse girmek istiyorum. Giremezsin örtülüsün. Girerim, burası benim okulum ve benim ülkem… Okul-Ülke-Okul-Ülke-Okul-Ülke…
Sezincim işte 28 Şubat’ın o hâki renkli günlerinde, ülkemizi de okullarımızı da bize dar etmişler, hayatı burnumuzdan fitil fitil getirmişlerdi değil mi? Ama sizler, Tıp Fakülteli öğrenciler, muhteşem bir direnişi başlatmıştınız. Tüm Türkiye’yi şehir şehir gezip, yaşadığınız haksızlıkları halkımıza anlatmak ve onların desteğ.. ( devamı )

Modernizm kadını neden kurtardı?

Thu, 03 Sep 2009 14:22:00 +0300

Modernizm kadını neden kurtardı?

Türkiye’de gazetelerin 1. sayfalarına bakanlar mutlaka resimli “kadın”

haberleri ile karşılaşırlar. Bunlar çoğunlukla ışıltılı bir hayatın

resimleridir. Ülkenin oyun-eğlence vs. hayatının malzemesi olan

kadınlarla ilgili haberler Türkiye’nin “modern” yüzünü yansıtmak üzere

köpürtülerek kullanılır.
Kadını modern hayata karıştırma, böylece yeni bir kimlik verme macerası

Türkiye Cumhuriyeti’nin önemli sosyal mühendislik projelerindendir. Aile

odaklı toplumdan birey odaklı bir yapıya geçmeden bunun çok fazla sonuç

vermesi beklenemez. Devletin ikilemi, hem aileyi toplumun temeli olarak

görmesi, hem de kadınları modern hayata her hangi bir ahlâkî çerçeve

çizmeden, norm-değer üretemeden zorlamasıdır.
Bu hususla ilgili sosyal mühendislik çabalarının, son yıllarda

meyvelerini verdiği gözleniyor. Aile en modern kesimlerden başlamak

üzere çözülüyor. Safsataya kadar vardırılan “eşitlik” söylemi, bir arada

yaşamak için gerekli olan iş ve rol bölümünü güçleştiriyor. Kadınların

serbestleşmesi, erkekler için evlilik bağlarını k.. ( devamı )

Eyvah; Ramazan geldi!

Fri, 21 Aug 2009 17:21:00 +0300

Gönüllerin oruç oruç yıkandığı şehr-i Ramazan'ın avdeti vesilesiyle eyvah denir mi? Tabii ki denmez aslında. Lakin Türk medyasının müzmin bazı tavırlarını hatırlayınca her Ramazan eyvah demek zorunda kalıyor insan. Ramazan'ın gelişi irtica haberlerinden bellidir.
Bir yandan ürkünç (!) haberler yapılırken diğer yandan da gazeteler Ramazan promosyonuna başlar. Sözü uzatmaya ne hacet; 5 Eylül'de yayınlanan Milliyet'i arşivleyin; hatta çerçeveleyip Ramazan hatırası diye işyerlerinize asın. Gazetenin manşeti "Yolda Zorunlu Namaz Molası". Sürmanşette Surelerin Tefsiri adlı bir kitap ve 9 kupona verilecek eserle ilgili tanıtıcı şu cümle: Namazda okunan surelerin tefsiri. İronik ve kronik bir vak'a ile karşı karşıyayız. "Namaz molası" haberini okuyunca kadim irtica haberleri ile bunun arasında bir farkı görmedim dersem yalan olur. Haber "bir yolcu"ya dayanarak verilmiş. Eskiden bu tip haberler "üst düzey bir yetkili"ye dayandırılarak nakledilirdi. Her neyse...
Samimiyetimle söylüyorum; bizim medya, bu tip haberleri tamamen art niyetle yapmıyor. İki sıkıntı göze çarpıyor: Dinî bilginin eksik olması ve toplumdan kopuk yaşanması. Türkiye'de onlarca yıldır yapılan bir uygulama var; hemen her dinlenme tesisi küçük bir mescit yapmış zaten. Nerede mola verirseniz verin, dileyen gidip o küçücük mekânlarda namazını kılabiliyor. Alışveriş merkezlerinde de, "kebapçılar"da da benzer bir uygulama var. Bu durum ne namaz kılanı şımartıyor, .. ( devamı )

Hakkımı Helal Etmiyorum!

Tue, 23 Jun 2009 10:44:00 +0300

Arzu Erdoğral
2009-06-22
Hakkımı Helal Etmiyorum!

“SÖZDE MUHAFAZAKARLARA İTHAF OLUNUR”

Haftanın ilk iş günü, “bu da ne böyle” diyenlere peşin peşin söyleyeyim...

Bugün hiç iç açıcı bir yazı beklemeyin...

Bugün böyle...

Bugün niye böyle?

Tahammül etme sınırlarım, insanlık tarlasında mayına bastı diye...

Basmasamıydım!

Yok, artık öyle...

Birazda basana değil, bastırana bakmak gerek ise!

---------------------------

Bugün sözüm kime?

Bugün sözüm; eşitlik, hak, adalet gibi kavramları sadece kendi düşüncesinde olanlara layık gören sözde laiklere, Ergenekonculara ve yasakçılara değil...

Benim bugün sözüm aramızda ki insanlık fakirlerine...

Hakkı hak için ayakta tutmak bunların neyine...

Ben, hangi inanca, ırka sahip olursa olsun adalet ve hak kavramları söz konusu olduğunda, “mazluma dini sorulmaz” derim...

Siz ve biz diye ayrılığa düştükleri.. ( devamı )

örtülü!!!!!!! mayınlar

Thu, 18 Jun 2009 19:56:00 +0300

'Baş örtülüleri temizlediğiniz gibi mayınları da temizleyin'

'Baş örtülüleri temizlediğiniz gibi mayınları da temizleyin organik paşalar'

Feride, vicdanı sakatlanmış adamların mayınla sakatlanmaktan korkmasına gülüyordu.
Mayınlı tostun KAŞARI İsrail…

Feride: Ayağını kaldır paşam!
Paşa: Korkuyorum feride.
Feride: Kaldır kaldır şimdiye kadar korktuğunuz ÖRTÜLÜ mayınlar istediğiniz gibi patlamadı şimdiden sonra ÖDÜNÜZÜN patlaması hiçbir şeyi değiştirmez.

Feride, vicdanı sakatlanmış adamların mayınla sakatlanmaktan korkmasına gülüyordu. Ergenekon pestili yapmak için ideal bir ziraat alanı olan o toprakların kolayca İsrail kaymağı olmasına razı gelmek, peşkeşlik yoğurdunun bol olduğu ayranın DAVOS’ta köpürtüldüğünü kabul etmek demekti .

Sizin kelepçeli donanma olarak gördüğünüz İmam hatipli gençliğin eline o toprakları verseydiniz YASAKLA MAYIN sloganıyla mayınları elinize 28 Şubat şekeri gibi tutuştururlardı. Neyden korkacağını bilmeyen savaşçının kılıcı Don Kişotun düşmanla kafa bulmasına benzer diyordu feride. Şimdiye kadar “BU TOPRAKLAR” dediğiniz yerlerin ağrısı da “ASKERLERİM EMREDİYORUM TANSİYONUMU ÇIKARIN” diyerek sorgudan kaçan çıtkırıldım darbe bahanecilerinin yapay ağrısına benzemez.

Gazze’ye ölüm eken İsrail’e, can biçme sahasını biz mi verecektik. Bu muydu Davos’ ta dirseğine şakşakçı kolonlar takarak çığırtkanlığını yaptığımız Vahşetin ödülü. Suriye sınırı kamusal alansa bu mayı.. ( devamı )

Varlığımız kime bayram?

Wed, 20 May 2009 13:50:00 +0300

Var olmak ve aktif olmak, suyu akıcı, hayatı yaşanılır ve anlamı güçlü kılar. Varlığımız hep başkalarının hayatı ile ilişkili, biz var olmakla kime ne anlam katıyoruz? Kimin yüreğine su serpiyor, kimin yükünü hafifletiyoruz, kendimizi kilitlemeden? Biz ağzımızdan çıkan sözlerle, kaç kişiye mutluluk aşıladık, kaç gönlü ferahlattık, kaç kişiye umut olduk? Biz hangi davranışımızla bir kişinin sıkıntısına çözüm olduk ya da çözümünü kolaylaştırdık? Biz ne kattık hayata ve içindekilere şimdiye kadar ve bundan sonrası nasıl gidiyor? Bizim zihnimizde kendimizden başkalarına kaç santimlik yer var? Ne kadar ilgiliyiz kendimizin dışındakilerle? Çevreyi temiz ve düzenli tutmak, içimizi ferahlatır ve zihnimizin daha rahat ve normal çalışmasını sağlar. İşte başkalarının bizimle ilgili gönlünde ne kadar negatif duygu var? Her negatif-olumsuz duygu, ortalığı karatmaya ve huzursuzluk yayamaya adaydır. Bu durum hem onu hem bizi olumsuz yönde etkiler. O zaman bizim elimizden, dilimizden, gözümüzden gönlümüzden çıkanlar ya dağ yapıyor ya bağ, ikiside bizi etkiliyor.

İyi duygular iyiliğe sevk eder kötü duygular yanlış davranmaya sevk eder. Kalıcı iyiliği seçmek, aklın gelişmiş olmasının bir göstergesidir. Bayramda ve bayramdan sonra, bayram yaptıran gelişimlerin öznesi olmak ve cümleyi olumlu ve anlamlı kurmak, hayatı bayram kılmanın duası olsun. Bizden yansıyanlar bayramı ve bizimle birliktelik bayram sevincini hatırlatsın ve yaşatsın inşallah. Dünyada güzelliklerin yayıcısı ve taşıyıcısı olmak ve bunu Hak için yapmak, bayramı ahirete de taşımanın bir formülü gibi adeta. Varlığımız kime bayram?.. ( devamı )

Töreniz batsın sizin!

Wed, 06 May 2009 19:03:00 +0300

Ana karnındaki üç masum yavru dahil, tam 47 canın toprağa girmesine sebep olan töreniz batsın!..

İslam'ın büyük günah saydığı suçları, İslam'a malederek, din ve dindara saldırtan töreniz batsın!..

İnsanları dininin bilgisinden uzak tutan, dinini öğrenme isteğiyle savaşan töreniz batsın!..

Dininden cahil bırakıp, kitleleri günaha mahkum eden töreniz batsın!..

İslam'ın şiddetle yasakladığı “Din kardeşinin canını almak” fiilini, İslami töre imişcesine yutturup; insanları tamamen dinsiz bırakmayı hedefleyen töreniz batsın!..

Din eğitimini yasaklayıp, dininden cahil bıraktığınız insanların işledikleri hataları da; “İşte din bu, dindarların töreleri bu” yaygarasıyla, bir kez daha dine saldırma sebebi yapan töreniz batsın!..

Böylesine acı olayların önlenmesi için “Kız çocukları okumalı” gibi müthiş bir buluşun arkasına; “Ama başörtülüler değil!” ve “Dini eğitime hayır!” kuduzluğunu ekleyen töreniz batsın sizin!..

İtalya'dan aldığın ceza yasalarıyla katile 20 yıl ceza verip onu da affa uğratıp 5 yıl sonra maktul yakınlarının karşısına dikme töreniz batsın!..

Katilin idamını “insan haklarına aykırı” gören ve maktulün hukukunu gasbeden töreniz batsın!..

Evet, töreniz batsın sizin!..
.. ( devamı )

Değişmesi gereken”ler ne zaman değişecek?

Sat, 02 May 2009 10:40:00 +0300

Önemli olan, değişmesi gerekenleri değiştirmek.. Yoksa Milli Eğitim Bakanlığı koltuğundaki Hüseyin Çelik’i alıp, yerine Nimet Çubukçu’yu oturtmuşsunuz.. Ne değişir?
Erkan Mumcu’yu alıp, Hüseyin Çelik’i oturttuğunuzda ne değişti ki, şimdi de bir şeyler değişsin?
Dışişleri Bakanlığı koltuğuna, Ali Babacan’ı alıp, Ahmet Davutoğlu’nu oturttunuz..
Eeeee?
Ne olacak yani?
Ne değişecek?
Önceki hükümetlerde bir olan kadın bakan sayısı, şimdi ikiye çıkmış.. İki olsa ne olur, 22 olsa ne olur?
Ne değişir yani?
Dünkü değişiklikler ile, bakan odalarının kapısındaki isimlerden başka ne değişecek?
Televizyonlarda haberler okunurken, gazetelerde haberler yazılırken, ilgili bakanlığın ismi verildikten sonra, “şu şahsın” veya “bu şahsın” adının yazılmış olmasından başka ne değişecek?
Siz YAŞ kararlarını yargıya açamıyorsanız, Milli Savunma Bakanı değişse ne olur, Vecdi Gönül o koltuğa yapışıp 7 senedir oturduğu gibi, oturmaya devam etse ne olur?
HSYK ile ilgili Anayasal düzenlemeler orada aynen duruyorken, kanunda ufacık bir değişiklik sinyali çakıldığında, YARSAV Başkanı’nın kafasını kaldırıp, “Değiştirtmeyiz” açıklamalarını öylece seyredecekseniz, Bakanlar Kurulu’nun tamamını değiştirseniz ne olur?
Birilerine şirinlik yapılacak zaman, her şey çok güzel..
Nazım Hikmet’e itibar mı iade edilecek?
Nazım Hikmet’i yargısız infazla mahkum eden Cumhuriyet ile birlikte, gerekenler azami gayretle yapılıp, bitiriliyor!
1 Mayıs’ın bayram ilan edilmesi mi isteniyor.. Hiç sorun değil(!?)
Azınlık iktidarı da olsa, solcu bir part.. ( devamı )

Uyan Artık Yiğidim

Sun, 19 Apr 2009 09:08:00 +0300

Uyan Artık Yiğidim
Istırâbdır yiğidim azığımız, hicrandır
Mirasımız mahkûmdur, mahzundur, perişandır
Gene de ye’se düşme yiğidim; imtihandır
Filizlenen her ölüm, mazlumlara nişandır

,
Ne gönüllerde sevinç, ruhlarda beyaz kaldı
Ufka bir bak, ilerle; inkılâba az kaldı.

Ülkemden hatırıma hep sefiller geliyor
Bin yüzlü Ebrehe’ ler, kara filler geliyor
Şimdi devran değişti; ebâbiller geliyor
İbrahim bahçesinden taze güller geliyor

Âlemde, duyulacak kutlu bir âvaz kaldı
Ufka bir bak yiğidim; inkılâba az kaldı.

Çöküyor sırtımızda yükselen vahşi duvar
Heykeller kırılıyor; dökülüyor mumyalar
Toprağın sinesinde umut var, heyecan var
Okşadığın her kökten fışkırıyor bir bahar.

Buzlar çözüldü; kıştan kuru bir ayaz kaldı
Ufka bir bak yiğidim; inkılâba az kaldı.

Gözlerin âyet âyet büyüyen bir bebektir
Ellerin sokaklarda uçuşan kelebektir
Sana rehberlik eden ne cindir, ne melektir
O bir İnsan-ı Kâmil, mücella bir dilektir

O’ ndan bize ebedi sürecek bir haz kaldı
Ufka bir bak yiğidim; inkılaba az kaldı.

Bulanık akan sular durulacak yeniden
Gökyüzüne direkler vurulacak yeniden
Saâdet menziline varılacak yeniden
Çağlar üstü bir nizam kurulacak yeniden

Cehaletin elinde lanetli bir saz kal.. ( devamı )

yorumsuz mu diyelim!!!!! çok ilginç....

Sun, 12 Apr 2009 17:30:00 +0300

Leyla T., New York'ta yaşayan 36 yaşında bir reklamcı. İstanbul'da halkla ilişkiler yaparken bir ressama aşık oluyor ve onun peşinden New York'a gidiyor. Evleniyorlar, bir de oğulları oluyor. Ama günün birinde peri masalı bir kabusa dönüşüyor. Bakın Leyla T., olanları nasıl anlatıyor...

Sizi tanıyabilir miyiz?

- Ben Leyla T. 12 yıldır Amerika'da yaşıyorum.

Ne münasebetle...

- 24 yaşındayken, New York'ta yaşayan bir Türk ressama aşık oldum. Annemlere "Amerika'ya tatile gidiyorum" dedim, İstanbul'daki hayatımı geride bıraktım ve buraya yerleştim.

Çok mu yakışıklıydı, çok mu karizmatikti, çok mu şefkatliydi, çok mu varlıklıydı? Sizi kimse onun kadar sevmedi mi? Nedir?

-Kafa olarak mükemmeldi. Türkiye'de ya erkek arkadaşınız olur ya sevgiliniz. Bir türlü, ikisi aynı insanda birleşmez. Ben şanslıydım, hem en yakın arkadaşım hem sevgilimdi, gözüm kapalı geldim.

Hemen mi evlendiniz?

-Evet. İyi bir sosyal hayat, sanatçı bir çevre, sergiler, davetler enstelasyonlar... Rüya gibiydi her şey. Evliliğimizin 3. yılında bir de oğlumuz oldu. Ne kadar mutluyuz diyor, sürekli şükrediyordum ki kabus başladı. Eşim 5 vakit namaz kılan bir adam oldu.

Ne alaka?

-İşte sorun da bu. Ramazanda içki içerdi, dinden uzak dururdu ama Fethullahçılarla tanışınca, inanılmaz bir değişim yaşadı. New York'ta yaşayan pek çok Türk, Fethullahçılardan rahatsız. Eşim dahil hepimiz, "Bunlar ne yapmaya çalışıyorlar? Neden kapı kapı dolaşıyorlar? Karşı bir dernek mi kursak? Öyle mi yapsak, böyle mi yapsak?" derken; biri.. ( devamı )